wtorek, 18 września 2018

Obserwuję cię Teresa Driscoll

Nie macie czasem wrażenia, że ktoś was obserwuje? Na pewno każdemu z nas zdarza się coś takiego, że skóra cierpnie, bo nie wiemy kto, ale wiemy, że na nas patrzy.
Czy zdarza się wam wtedy jakoś panikować, może zastanawiacie się, czy to prawda, a może po prostu się tym nie przejmujecie?






Ella, podczas jazdy pociągiem zaczyna przysłuchiwać się rozmowie dwóch nastolatek, które wdają się w dyskusję z dwoma dopiero co poznanymi mężczyznami. Okazuje się, że faceci dopiero co wyszli z więzienia. Nasza bohatera, czuje pewien niepokój, zastanawia się, co ma z tym zrobić. Jej myśli szaleją, może z wrócić uwagę dziewczynom, może jakoś zdobyć numer do ich rodziców i zadzwonić. Koniec końcem nie robi jednak nic. Kobieta dowiaduje się z telewizji, że jedna z dziewczyn z pociągu zaginęła, to doprowadza do strasznych wyrzutów sumienia.
Kobieta zgłasza się jako świadek. Po jakimś czasie zaczynają do niej przychodzić anonimy z groźbami. Ktoś zaczyna ją obserwować.
Kto obserwuje Elle? Czy to morderca? A może to przypadkowy hejter? Kogo podejrzewa kobieta?
Bardzo podoba mi się, że całą historię zaginięcia możemy poznać z różnych punktów widzenia. Każdy z bohaterów, ma wiele do powiedzenia i wiele do ukrycia.
Kolejne rozdziały to kolejne niespodzianki i niedomówienia, które zmuszają nas do jeszcze intensywniejszego wysiłku i myślenia. W zasadzie do końca książki nie wiadomo czy dziewczyna żyje, czy może została tylko porwana? Okazuje się bowiem, że każdy z bohaterów, no może prawie każdy jest podejrzany. Wielu bowiem ma takie sekrety, które niekoniecznie chce ujawnić.
Koszmar rodziny Anny trwa, nie wiedzą oni bowiem czy dziewczyna żyje, nie odnaleziono jej ciała, nikt nie wiem, co się z nią stało. No kamień w wodę.
Nie ma tu drastycznych scen, krwi, morderstw itp., autorka raczej stara się nam pokazać, jak takie zginiecie, odbija się na najbliższych. Jak czasami jednoczy ludzi i jak rozdziela.
Rewelacyjnie napisany thriller, od którego nie można się oderwać, pozwala nam na chwilę zaczytać się i zapomnieć o wszystkim. Lekki styl pisania wielkim atutem, nie ma tu zbyt długich opisów, jakiś niepotrzebnych wywodów. Dzięki temu akcja toczy się dynamicznie, nie ma tu miejsca na niepotrzebne elementy. Wszystko jest tu po coś, każdy element jest przemyślany i potrzebny. Mega mi się podobała.
Idealna pozycja na jesienne wieczory.








Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 Janielka czyta , Blogger